(Χαρούμενο τέλος; Χάπι του τέλους; Σταματάω το χάπι;)
Τι διάολο ακριβώς και εγώ δεν ξέρω. Πάνε σίγουρα 12 μήνες από τη τελευταία ενημέρωση εδώ μέσα. Σε 12 μήνες ήρθανε και φύγανε τόσα πράγματα που έχω χάσει τον λογαριασμό και δεν έχω και τις μισές αποδείξεις (κομματάκι επίκαιρο). Φυσικά και δεν μπορώ να σταθώ ούτε στο καθένα ούτε σε αυτά που μπορώ (αν μπορώ) να ξεχωρίσω.
Για ποιό λόγο γράφω λοιπόν... Έλα ντε; Ίσως να είναι αυτό το μόνο που μπορώ να κάνω τώρα.
Ίσως να αναρρωτιέμαι τι έμεινε από όλα αυτά. Ναι. Μπορεί. Έμειναν οι αναμνήσεις σίγουρα. Σίγουρα ο προορισμός σε μία περίοδο της ζωής είναι κάτι. Αλλά σημασία έχει η διαδρομή που έκανα εγώ, εσύ, ο ένας, ο άλλος, ο καθένας μας, αυτή τη περίοδο. Και όπως σε κάθε τίτλο τέλους, περιμένουμε ένα νέο άνοιγμα αυλαίας, έτσι και μετά από το τελευταίο χάπι, περιμένουμε το επόμενο. Έπειτα από ένα χάπι για το τέλος θα έρθει ένα χάπι για αρχή, έπειτα από την ώρα που θα πεις "εγώ το σταμματάω", αρχίζει να μετράει ο χρόνος αντίστροφα για να ακουστείς να λες "τώρα ξεκινάω πάλι".
Όπου χάπι εσύ μπορείς να δεις το οτιδήποτε. Εξ' άλλου το χάπι είναι τεχνητό ενώ εσύ μπορείς να βλέπεις τα φυσικά με το δικό σου τρόπο. Τα τεχνητά πάντοτε περιορίζουν τον τρόπο που μπορείς να τα δεις. Άμα έχεις μάθει να "βλέπεις" με ένα δικό σου τρόπο τα τεχνητά, όλα θα μπορείς να τα δείς καλύτερα.
Στο επόμενο δίλλημα "Κόκκινο χάπι ή μπλε χάπι;" εσύ διάλεξε το χάπι που έχει το δικό σου χρώμα... Το δικό μου το ονομάζω Happy End.
Υγ. Για αυτές τις πρόχειρες 4 παραγράφους απλά ευχαριστώ όλους και όλους, όλα και τίποτα που γνώρισα, "μπλέχτηκα", μίσησα, αγάπησα και "ξεμπλέχτηκα" από πέρισυ έως και φέτος. Ορκίζομαι να μη σταμματήσω να σας δημιουργώ πρόβληματα...
Δημ.
Αυτό το μήνυμα έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να το βλέπεις και να νομίζεις ότι δεν ήθελα να φανεί...